***سخن حق*** امام على عليه السلام إنَّ الحَقَّ أحسَنُ الحَديث، وَالصّادِعُ بِهِ مُجاهِدٌ*** همانا حقّ ، نيكوترين سخن است و كسى كه آشكارا حقّ بگويد، مجاهد است*** الأمالى ، مفيد : ۳ / ۳؛ سیاست نامه امام علی (ع)، ص248 *** مناسبتهاي روز: شهادت آیت الله قدوسی و سرتیپ وحید دستجردی (1421 هـ ش)***صفحه اصلی > دفتر امور تربیت اخلاقی > قله‌هـاي تهـذيـــب > گـــــزیده‌هــای نــــاب اخـــــلاقی > نکات ناب اخلاقی از بـــــزرگـــــان  > احمد مجتهدى تهرانی(ره) 

 

احمد مجتهدى تهرانی

درس اخلاق

 

شيخ احمد علاوه بر درس هاى رسمى حوزه، از استادان اخلاق حوزه نيز بهرهمند شد. اهميت اين مطلب را مى توان از توصيه هاى وى به طلاّب فهميد. او در توصيههاى خود به طلاّب مى گويد:

 

«اگر درس بخوانى و استاد اخلاق نداشته باشى، بسيار خطرناك است بر فرض آيةالله هم بشوى، نفس تو هم آيةالله مى شود آن وقت بيچاره مى شوى همان طور كه به دكتر مى روى و دستور رژيم غذايى مى گيرى، بايد پيش استاد بروى و دستور اخلاق بگيرى. بايد استادى باشد كه نزد وى بروى كه باد كبر و غرور تو را خالى كند. فكر نكنى حالا كه اين كتابها را مى خوانى، به جايى رسيدهاى و حتماً مورد تأييد امام زمان(عليه السلام) قرار گرفته اى.

 

حضرت آيةالله حاج شيخ عبدالكريم حائرىمى فرمود: وقتى شخصى طلبه مى شود، نجس است و راه پاك شدن آن ذهاب ثلثان است بايد استاد اخلاق بگيرد و خود را تزكيه كند و آن قدر تلاش كند و بجوشد تا دو ثلث او، يعنى صفات و اخلاق بد او بخار شود و از بين برود تا اين كه نتوان از او استفاده كردامّا مواظب باش گرفتار نااهل نشوى...».

*************************

 

احمد مجتهدى تهرانی

رعايت اخلاق و عرفيات

 

استاد به مسئله اخلاق و رعايت عرفيات توسط طلاّب بسيار توجه داشته، مى گويد:

 

«انسان بايد در دو چيز استاد داشته باشد يكى اخلاقيات و ديگرى عرفيات».

 

وى در كلاس عمومى، معراج السعاده و رساله را توضيح مى دهد شنبه ها هم نهج البلاغه، دوشنبه ها قرآن كريم و چهارشنبه ها صحيفه سجّاديه را تفسير مى كند. وى در اين درس، طلاّب را به رعايت تقوا توصيه مى كند و با بيانى شيرين و داستانهايى آموزنده، مسائل مورد نياز طلاّب را بيان مى كند.[10]

 

آيةالله سيّد موسى شبيرى زنجانى مى گويد:

 

«طلابى كه در محضر حاج آقا مجتهدى هستند، نفس ايشان آنها را عاقبت به خير مى كند».

 

توجه استاد به اخلاق تا آن جاست كه حتى استادان حوزه وى، با اين كه هر يك مجتهدى عالم هستند، در عين حال، يك استاد اخلاق عملى مى باشند. برخى از استادان اين حوزه عبارتند از:

 

محمّد كريمى، محمّدتقى نقوى، ابوالحسن شريف طبرستانى، شيخ محمّد پاكتچى، شيخ محمّدحسن رئوفى، شيخ محمّدعلى جاودان، محمّدحسين ميرسجادى و سيّد محمّد ضياءآبادىاستاد ضياءآبادى بيش از چهل سال است كه در اين حوزه به تدريس مشغول است. استاد مجتهدى به وى بسيار توجه دارد و وصيّت كرده كه بعد از مرگ، آقاى ضياءآبادى بر او نماز بخواند.

 

همچنين استاد مجتهدى علاوه بر رعايت اخلاق به مراعات عرفيات توسط طلاّب بسيار تأكيد مى كند. وى مى گويد:

 

«استاد من در عرفيات، حاج شيخ على اكبر برهان بودند. عرفيات غير از رعايت اخلاق است ممكن است شخصى استاد خلاق باشد، ولى از عرفيات هيچ نفهمد. بايد استادى پيدا كرد كه عرفيات را به انسان بگويد. عرفيات، يك سرى مسائلى است كه شايد خلاف شرع نباشد، ولى خلاف عرف جامعه است و عوام الناس از انجام آنها توسط ما روحانيون خوششان نمى آيدما هم براى آن كه مردم به دين و روحانيت علاقه مند شوند و طرد نشوند، بايد اين مسائل را رعايت كنيم».